شیخ صدوق رحمة الله علیه برای وداع ماه مبارک رمضان دعائی ذکر کرده که می‏گوید: ابو بصیر از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده که حضرت فرمود: «تقول فی وداع شهر رمضان» 

«اللهم انک قلت فی کتابک المنزل علی نبیک المرسل و قولک الحق شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن هدی للناس و بینات من الهدی و الفرقان، و هذا شهر رمضان قد انصرم فاسالک بوجهک الکریم، و کلماتک التامات ان کان بقی علی ذنب لم تغفره و ترید ان تحاسبنی به او تعذبنی علیه او تقایسنی به ان یطلع فجر هذه اللیلة، او ینصرم هذا الشهر الا و قد غفرته لی یا ارحم الراحمین‏» 

 

در وداع ماه مبارک بگوئید:

بار پروردگارا تو خود گفتی در کتاب مقدس که بر نبی مرسلت نازل

فرموده ‏ای و قول تو حق است که ماه رمضان که در او قرآن نازل

شده و مایه هدایت و رستگاری مردم و دلائل آشکار از هدایت و

وسیله تشخیص حق از باطل می‏باشد، اینک ماه رمضان به پایان

رسید «و فیوضاتش تا سال آینده از ما قطع شد» پس تقاضا

می‏نمایم از تو به آبروی گرامیت، و کلمات تام و تمامت، اینکه اگر بر

من گناهی باقی مانده ( و پاک نشدم) که هنوز آن گناهم را

نیامرزیدی، و اراده حسابرسی او را داری، یا می‏خواهی به آن گناه

باقیمانده عذابم کنی، و یا به اندازه گناهم عقوبت نمائی، تا اینکه

طلوع کند فجر این شب، یا پایان پذیرد این ماه مبارک، مگر آنکه آن

گناهانم را بیامرزی و از تقصیرم در گذری، ای مهربانترین مهربانان.